15 grudnia 2017r.
Emedica.pl - Internetowy serwis dla Pacjentów
Emedica.pl - Internetowy serwis dla Pacjentów
 
Synonimy  ->
Sztuczna elektrostymulacja serca
Wskazania do zabiegu  ->
Wskazaniami do wszczepienia układu stymulującego serce, czyli tzw. stymulatora lub rozrusznika serca są ogólnie rzecz biorąc takie schorzenia układu przewodzącego impulsy w sercu, które doprowadzają do groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca, w tym najczęściej do tzw. wolnej akcji serca, czyli bradykardii. Wśród chorób, których metodą leczenia jest sztuczna elektrostymulacja należy wymienić:
  • Zespół chorego węzła zatokowego
  • Migotanie przedsionków z wolną akcją serca
  • Bloki w przewodzeniu impulsów elektrycznych pomiędzy przedsionkami i komorami serca nabyte podczas choroby lub wrodzone (dotyczy bloków przedsionkowo-komorowych trzeciego i niektórych postaci bloków przedsionkowo-komorowych drugiego stopnia)
  • Bloki w przewodzeniu impulsów elektrycznych w obrębie mięśnia komór serca współistniejące z blokami w przewodzeniu impulsów pomiędzy przedsionkami i komorami serca
  • Omdlenia, których leczenie farmakologiczne nie przyniosło rezultatów. Istnieją również inne wskazania do wszczepienia sztucznego stymulatora serca, takie jak:
  • Zaawansowana zastoinowa niewydolność krążenia
  • Kardiomiopatia ze zwężeniem drogi wypływu krwi z lewej komory
    Oczywiście nie wszystkie postacie powyższych schorzeń automatycznie wymagają wszczepienia sztucznego stymulatora serca. Decyzję o wszczepieniu podejmuje się po wykonaniu szeregu badań dodatkowych, mających określić stopień zaawansowania zaburzeń rytmu, związane z nimi objawy i ich wpływ na jakość życia pacjenta.
  • Przeciwwskazania do zabiegu  ->
    Przeciwwskazaniem bezwzględnym jest brak zgody pacjenta. Pozostałe przeciwwskazania są względne i obejmują między innymi: ostrą infekcje z gorączką, stosowanie doustnych leków przeciwkrzepliwych, wysokie nadciśnienie (wartość skurczowa 200 mmHg i więcej).
    Cel zabiegu  ->
    Celem wszczepienia układu stymulującego serce jest zabezpieczenie pacjenta przed wystąpieniem groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca, głównie pod postacią zbyt wolnej akcji serca. W momencie, kiedy serce pacjenta zaczyna bić zbyt wolno, włącza się stymulator pobudzając serce do skurczu impulsami elektrycznymi z zaprogramowaną wcześniej częstością. Częstość z jaką pracuje stymulator może być zmienna lub ustalona na stałe. Innym celem wszczepienia stymulatora serca jest poprawa funkcji serca jako pompy w przypadku niewydolności krążenia.
    Przygotowanie  ->
    Przed zabiegiem wszczepienia stymulatora pacjent jest na czczo przez 6 godzin. Ogolona i oczyszczona powinna być okolica pachy, gdyż przez żyłę odpromieniową wprowadza się najczęściej elektrodę układu stymulującego. Innym miejscem wprowadzenia elektrody jest żyła podobojczykowa. Zwykle podaje się łagodny środek uspokajający, znieczula miejsce nakłucia i miejsce późniejszego umieszczenia stymulatora pod skórą na mięśniu piersiowym większym.
    Opis zabiegu  ->
    Przez cały czas zabiegu pacjent przebywa w pozycji leżącej, jest przytomny. Zabieg rozpoczyna się od nakłucia odpowiedniej żyły, w celu wprowadzenia przez nią elektrody stymulatora.Następnie pod kontrolą obrazu rentgenowskiego przemieszcza się elektrodę do prawej komory serca w przypadku stymulatora jednojamowego lub dodatkowo drugą elektrodę do prawego przedsionka w przypadku stymulatora dwujamowego. Rodzaj stymulatora i rodzaj zastosowanej stymulacji zależy od schorzenia, które było wskazaniem do wszczepienia stymulatora. Przyjął się specjalny kod czteroliterowy, który informuje lekarza o rodzaju zastosowanej stymulacji. Kod ten jest wpisywany w specjalną książeczkę stymulatorową, którą otrzymuje pacjent po zabiegu i z którą powinien zgłaszać się na okresowe kontrole. Po odpowiednim umieszczeniu i zakotwiczeniu elektrody/elektrod w jamach serca podłącza się do nich sam stymulator, który w najnowszych modelach jest nie większy niż pudełko zapałek. Stymulator umieszcza się we wcześniej przygotowanej przestrzeni pod skórą pacjenta, a następnie całość zaszywa szwami chirurgicznymi.
    Przebieg  ->
    Po zabiegu wszczepienia sztucznego stymulatora serca pacjent hospitalizowany jest przez 24 godziny. W tym czasie kontroluje się działanie stymulatora, wykonuje kontrolne zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej, monitoruje podstawowe parametry życiowe pacjenta. Szwy usuwa się po 8-10 dniach, następnie ustala się kolejną kontrolną wizytę w Poradni Stymulatorowej. Bateria wykorzystywana w sztucznych stymulatorach serca jest sprawna, w zależności od nasilenia pracy stymulatora, od kilku do 10-12 lat. Po tym okresie należy ją wymienić.
    Możliwe powikłania  ->
  • Krwawienia w miejscu nakłucia żyły, zakrzepica żyły
  • Odma opłucnowa
  • Przebicie ściany mięśnia serca
  • Zaburzenia rytmu serca w przypadku źle dobranych parametrów pracy stymulatora
  • Stymulacja przepony i mięśnia piersiowego w przypadku zbyt silnego prądu stymulacji lub utraty izolacji przez elektrody stymulatora
  • Infekcje
  • Podpis  ->
    Opracował
    lek. med. Wiktor Kuliczkowski

    Nota prawna


    Prezentowane strony mają charakter edukacyjny. Ogólne informacje na temat chorób i zasad postępowania w żadnym stopniu nie zastępują fachowej porady lekarskiej. Pomimo rygorystycznego przestrzegania ogólnie przyjętych zasad tworzenia serwisów medycznych ustalonych przez Health on the Net Foundation i weryfikacji prezentowanych treści przez uznane Autorytety medyczne, twórcy serwisu nie biorą żadnej odpowiedzialności, ani pośredniej ani bezpośredniej, za sposób wykorzystania i interpretowania informacji zawartych w serwisie.